خداى عزّ وجلّ او را به نور جمال خود و در زير سايهء بزرگوارى خودش مىدارد و جامهء برگزيدگان خود را به وى مىپوشاند . و ركوع اوّلين است و سجود دومين است و هركه اتيان به معناى اوّل كند صلاحيّت دومين را به هم مىرساند . و در ركوع ادب است و در سجود نزديكى وهركه ادب را خوب بجاى نياورد صلاحيّت نزديكى نمىدارد . پس ركوع كن ركوع كسى كه به دل خشوع و افتادگى كند از براى خدا و در تحت سلطنت او ترسان باشد و به اعضا پستى نمايد پستىِ كسى كه ترسان و غمگين باشد بر آنچه از وى فوت مىشود از فايدهء ركوع كنندگان . و حكايت است كه ربيع بن خُثيم اوّل شب تا به « 1 » صباح به يك ركعت نماز مشغول مىبود و به « 2 » بىخوابى مىگذرانيد . و وقت صباح كه مىشد ناله مىكشيد و مىگفت : آه ! مخلصان پيشى گرفتند و ما در ميان راه مانديم . و بعد از آنْ آن حضرت فرمودند « 3 » : استيفاى ركوع را بكن به اينكه پشت خود را هموار گردان و مرتبهء خود را پست دان از قيام به خدمت او مگر به عون و توفيق او . و بگريز به دل از وسواسها و فريبها و مكرهاى شيطان ؛ زيرا كه خداى عزّ وجلّ بلند مرتبه مىسازد بندگان را به قدر تواضع ايشان مَر خدا را و راهنمايى مىكند ايشان را به اصل تواضع و شكستگى به حسب ظاهر و باطن به قدر ظهور عظمت او بر باطنهاى ايشان « 4 » . فصل [ سجود ] بعد از آن فرود آى به سجود و اين اعلى مراتب افتادگى است ، پس عزيزترين اعضا را كه روست جاى بده در ذليل‌ترين چيزها كه خاك است . و اگر ميسّر باشد كه در ميان رو و خاك حايلى نباشد تا سجده بر زمين كنى اين كار را بكن كه بيشتر

--> ( 1 ) . a - به . ( 2 ) . m - به . ( 3 ) . a s + كه . ( 4 ) . مصباح الشريعة : 89 باب 40 .